เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีสั่งให้ถ่ายรูปเหมือนเมื่อก่อน “สูงขึ้นหน่อย ซ้ายอีกนิด ขยับมาอีกหน่อย ดี ต่ำลงมาอีกนิด”
หลังจากถ่ายไปหลายรูป เธอก็พยักหน้า รับโทรศัพท์มือถือมาเปิดดูทีละรูป แล้วก้มหน้าแสร้งทำเป็นสงบนิ่งเอ่ยถามประโยคนี้ออกมา
เดิมทีหลวนสือเยี่ยนก้มหน้ามองดูรูปในโทรศัพท์มือถือเหมือนกับเธอ ชำเลืองดูปฏิกิริยาของเธอเป็นระยะ เพราะดูจากสีหน้าของเธอก็รู้แล้วว่าพอใจกับรูปถ่ายหรือไม่
เมื่อได้ยินประโยคนี้ สายตาก็เลื่อนขึ้นมองเล็กน้อย ตกกระทบลงบนใบหน้าด้านข้างของเธอ
ลู่หลีไม่ชอบแต่งหน้า ผิวพรรณเดิมแต่กำเนิดดีอยู่แล้ว ยามไม่แต่งหน้าจึงแฝงไปด้วยกลิ่นอายเย็นชาบริสุทธิ์
ตากลมโตดั่งผลซิ่ง ขนตายาวเรียวงอนแต่กำเนิด ตอนนี้หลุบลงต่ำเล็กน้อยราวกับพัดที่บดบังดวงตาเอาไว้ และทำให้เขาไม่อาจหยั่งรู้อารมณ์ของลู่หลีได้เลย