กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในตอนนั้น สายตาของเขาช่างไร้เดียงสาและเป็นปกติยิ่ง ราวกับไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคำว่าเสแสร้งดัดจริตนั้นมีที่มาจากไหน
ลู่หลีคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยว่า “ก็แกะก้างไงคะ”
“พ่อของฉันก็ปรนนิบัติแม่บ่อย ๆ นี่ไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ”
หลวนสือเยี่ยนคีบกับข้าวให้เธอพลางเอ่ยเสียงขรึม “การเป็นสามีภรรยาก็ควรต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกันอยู่แล้ว นับประสาอะไรกับแค่การแกะก้างปลา”
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวเสริม “ลู่หลี การที่คุณมองฉันเป็นสามีแล้วเรียกร้องให้ฉันทำโน่นทำนี่ได้อย่างสนิทใจ นั่นถึงจะเรียกว่าปกติ”
“ฉันอยากให้คุณใช้งานฉันให้มากหน่อย”
ลู่หลีได้ยินเช่นนั้นก็มีสีหน้างุนงงไปบ้าง หลังวันนั้นเป็นต้นมา เธอจึงเริ่มคลำหาหนทางในการใช้ชีวิตคู่ระหว่างสามีภรรยา
“แม่คะ~”