ตอนที่ 189 เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ไหม?

หลายวินาทีผ่านไป เธอเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ ทำไมแม่กับคุณอาถึงไม่พูดอะไรกันเลยล่ะ?

เธอเดินขึ้นหน้าไป จับนิ้วมือข้างหนึ่งของหลวนสือเยี่ยนพลางเขย่าเบา ๆ “คุณอา แม่สวยมากเลยใช่ไหมคะ?”

บางครั้งสือเยวี่ยก็ดื้อรั้น จะถามซ้ำ ๆ นับครั้งไม่ถ้วนจนกว่าจะได้คำตอบ

ลู่หลียืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน เปลือกตาหลุบลง สายตามองเห็นเพียงเสื้อไหมพรมสีเทา และเมื่อมองสูงขึ้นไปอีก ก็คือมือของชายหนุ่มที่กุมไม้เท้าเอาไว้

หลังจากได้รู้จักกับหลวนสือเยี่ยน ในภาพจำของเธอ สีผิวของเขามักจะเป็นสีแทนเสมอ ไม่ว่าจะสี่ฤดู 365 วัน ไม่เคยมีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ

ทว่าตอนนี้ คงเพราะนอนมาหลายวัน ไม่ได้โดนแดด สีผิวจึงกลายเป็นสีเหลือง ข้อต่อนิ้วบนหลังมือเด่นชัด เส้นเลือดสีน้ำเงินขนาดไม่เท่ากันแผ่กระจายเป็นรูปกิ่งไม้เหมือนแม่น้ำที่กระจายตัวไม่สม่ำเสมอ