ตอนที่ 187 ไม่ได้เหรอ?

สีหน้าของลู่หลีไม่ได้เปลี่ยนไปอะไรกัน เธอส่งเสียงตอบรับคำหนึ่ง

ย่อตัวลง อุ้มสือเยวี่ยเดินเข้าไปด้านใน “สือเยวี่ยชอบนกตัวไหนล่ะ?”

“แม่คะ หนูซื้อดอกไม้ ให้แม่ด้วยนะ~”

สือเยวี่ยหันศีรษะ ชี้ไปที่ช่อดอกไลเซนทัสสีเขียวที่วางอยู่ด้านนอก “คุณอา ก็ชอบดอกไม้แบบนี้เหมือนกันค่ะ”

ลู่หลีไม่ได้หันกลับไป พยักหน้า “อืม”

“เลือกฉันสิ! เลือกฉันสิ!”

เสียงของนกแก้วดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน ลู่หลีเงยหน้าขึ้นโดยใต้จิตสำนึก มองเห็นโบตั๋นนกแก้วตัวหนึ่ง

สีสันแปลกตามาก อาจเป็นเพราะเถ้าแก่เคยฝึกเอาไว้ มันจึงร้องตะโกน “เลือกฉันสิเลือกฉันสิ” อยู่ตลอดเวลา

มีโบตั๋นนกแก้วเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ฝึกฝนจนเลียนเสียงคนพูดได้ ตัวนี้สามารถส่งเสียงพูดได้ ก็พิสูจน์แล้วว่าไม่เลวเลยทีเดียว