ตอนที่ 123 ช่วยฉันหน่อยสิ

หลวนสือเยี่ยนที่เดิมทีจมอยู่กับอารมณ์ของตัวเองพลันได้ยินประโยคนี้ รอยย่นระหว่างคิ้วก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้น เขาเอียงศีรษะมองอีกฝ่าย เป็นเชิงส่งสัญญาณให้พูดต่อไป

“อ้อ... ดูท่านายจะไม่รู้”

มู่ฉือได้ใจอยู่บ้าง “ดูท่าลู่หลีจะสนิทกับฉันมากกว่าจริง ๆ”

“เธอคุยกับนายว่าเธออยากมีลูกเหรอ”

“?”

มู่ฉือได้ยินเข้าก็ชะงักอึ้งไปหลายวินาที คำพูดนี้ฟังดูทำไมมันถึงพิลึกชอบกล มีกลิ่นอายความไม่ชอบมาพากลแฝงอยู่

“ไม่ใช่...”

เขาลุกพรวดขึ้นมานั่ง “เธอจะคลอดเด็กแล้วจะมาบอกฉันทำไม ฉันไม่ใช่สามีเธอสักหน่อย”

หลวนสือเยี่ยนส่งเสียงอืม “ที่แท้นายก็รู้เหมือนกัน”

มู่ฉือถอนหายใจ รู้สึกว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนนี้บางทีก็ปากไม่ตรงกับใจเหลือเกิน อยากรู้ก็ถามตรง ๆ ไม่ได้หรือไง ต้องมาใช้วิธีแบบนี้ด้วย