กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ประสาท”
ลู่หลีปัดมือเธอออก พลางมองเธอด้วยสายตาเย็นชา “เรื่องพวกนี้เธอไปพูดกับหลวนสือเยี่ยนเถอะ อย่าวิ่งมาทำให้ฉันเสียเวลา”
“ลู่หลี! สนุกมากหรือไง!”
ฟางเจวี๋ยเซี่ยเบิกตากว้างอย่างโกรธจัด “เขาไม่ได้รักเธอเลยสักนิด!”
“อืม รักเธอไง”
ลู่หลียักไหล่ เลิกคิ้วพูด “งั้นเธอก็ไปหาเขาซะสิ จะมาขวางฉันแล้วพล่ามตั้งเยอะแยะทำอะไรกัน”
ฟางเจวี๋ยเซี่ยกำหมัดแน่น กัดฟันแน่นอยู่นานก็ไม่ได้โต้แย้งอะไรกลับมา
“ทำไมล่ะ พูดกับเขาแล้วไม่ได้ผลเหรอ”
ลู่หลีมองปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่ง พลางหัวเราะ “ถึงได้มาระรานฉันแทนสินะ”
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ สีหน้าขรึมลงไปหลายส่วน “ฟางเจวี๋ยเซี่ย เธอคิดว่าฉันรังแกง่ายใช่ไหม คิดว่ามาก่อเรื่องกับฉันแล้วไม่ต้องชดใช้อะไรใช่ไหม”