ตอนที่ 102 จะดีไปได้ถึงไหนกัน?

ทั้งสองคนเคยเจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง ไม่เคยพูดคุยกัน แต่กลับไม่ถูกชะตากันอย่างสิ้นเชิง

บางที อาจเป็นเพราะการปะทะกันใต้ตึกหมู่บ้านจัดสรรเมื่อ 2 ปีก่อน

อันที่จริงก็ไม่เชิงว่าเป็นการปะทะ แต่เป็นเพราะเฉิงหลิ่นดึงดันจะกอดลู่หลีโดยไม่สนใจอะไร หลวนสือเยี่ยนเลยซัดหมัดเดียวใส่เขา

แววตาของเฉิงหลิ่นเต็มไปด้วยความไม่แยแสและดูถูกเหยียดหยามเป็นส่วนใหญ่ ส่วนสายตาของหลวนสือเยี่ยนนั้น เย็นชาเสียยิ่งกว่า

เขาเดินไปยืนริมหน้าต่าง สายตาทอดมองออกไปไกล

หางตาเหลือบเห็นเงานั้นเดินตรงเข้ามา แต่ไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบรับใด ๆ ทำราวกับมองไม่เห็น

ทว่าการที่เฉิงหลิ่นเดินเข้ามา ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เขาล้วงบุหรี่ซองหนึ่งออกมาจากกระเป๋า หยิบมวนหนึ่งขึ้นมาคาบไว้ เสียง “แชะ” ดังขึ้น ไฟแช็กจุดเปลวเพลิงลุกพรึ่บ ควันบุหรี่ลอยวน