กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลวนสือเนี่ยนได้ยินประโยคนี้ก็ดึงสายตากลับมา จ้องมองเขาอยู่นานทีเดียว “...อ้อ ถ้างั้นก็คือสงครามเย็น พี่สะใภ้ไม่อยากสนใจพี่แล้ว”
เมื่อถูกแทงใจดำ สีหน้าของหลวนสือเยี่ยนก็ยิ่งทึมทึบลงไปอีก
“แฮะ ๆ ดูท่าฉันจะเดาถูกสินะ”
หลวนสือเนี่ยนพรูลมหายใจออกมา ถามว่า “พี่ ลองเล่ามาหน่อยสิว่าพี่ไปทำอะไรมา?”
“พี่สะใภ้ไม่ใช่คนหาเรื่องไร้เหตุผล พี่ก็แค่ยอมรับผิดตามตรงก็จบเรื่องแล้วไม่ใช่หรือไง”
เธอเอนหลังพิงโซฟา กอดหมอนอิงไว้ “อย่าทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ จนสุดท้ายคุมไม่อยู่ล่ะ”
หลวนสือเยี่ยนยิ่งฟังก็ยิ่งหงุดหงิด จึงลุกขึ้นเดินไปยืนสูบบุหรี่ที่ลานบ้าน
สายของซ่งเจาโทรเข้ามา เขากดรับ “ฮัลโหล?”
“เรื่องจัดการเรียบร้อยแล้ว”