กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลวนสือเยี่ยนผ่านไปนานแสนนานกว่าจะกลับมา ตอนที่เขาเปิดผ้าห่มแทรกตัวเข้ามายังคงพกพาไอเย็น ลู่หลีลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือแล้วส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ
“ทำให้เธอตื่นเหรอ”
หลวนสือเยี่ยนใช้น้ำเสียงแผ่วเบา ยกมือขึ้นลูบศีรษะของเธอแล้วเอ่ยว่า “นอนเถอะ”
ลู่หลีอยากถามมากว่าเรื่องราวจัดการไปถึงไหนแล้ว แต่เพราะง่วงเกินไป จึงหามุมสบาย ๆ ในอ้อมอกเขาแล้วผล็อยหลับไป
ตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น หลวนสือเยี่ยนก็ไปกองทัพแล้ว
เธอลงจากเตียง ดึงผ้าห่มออก วันนี้อากาศแจ่มใส พระอาทิตย์ส่องแสงแล้ว
สูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางบิดขี้เกียจไปทีหนึ่ง
วันนี้เป็นวันเกิดของลู่ชิงหราน เธอทานอาหารเช้า เลือกเสื้อผ้ามาเปลี่ยนชุดหนึ่ง แล้วตรงไปยังเรือนพักส่วนกลางทันที
“คุณอา”