เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีรีบพาคนไปส่งที่โรงพยาบาลที่หนึ่งอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงติดต่อเหลียงหว่านเฮ่อ วันนี้เขาอยู่บ้านพอดี หลังจากได้รับข่าวก็รีบตรงดิ่งมาในทันที
“อาหลี”
เหลียงหว่านเฮ่อวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา บนหน้าผากผุดเหงื่อบาง ๆ เต็มไปหมด
“จาวจาวเป็นยังไงบ้าง”
ลู่หลียืนขึ้น พลางเอ่ยอย่างรู้สึกผิด “ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ”
เธอก้มหน้า มองคนที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เป็นฉันที่ไม่ดีเอง ไม่ทันได้สังเกต”
เหลียงหว่านเฮ่อถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไม่มีเจตนาจะตำหนิลู่หลีเลยแม้แต่น้อย สภาพร่างกายของเหลียงจาวจาวนั้นเขารู้แก่ใจดี
คุณหมอพาพยาบาลเดินเข้ามาพอดีเพื่อแจ้งอาการ เหลียงหว่านเฮ่อมีสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยถาม “คุณหมอครับ ยังไม่มีไขกระดูกที่มีผลการตรวจเข้าคู่กันได้เลยเหรอครับ”