กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ซุ่ยมองหนังสือโอนสิทธิ์ฉบับนั้นบนโต๊ะ เอ่ยอย่างไม่เข้าใจ “นี่คือสิ่งที่ฉินเยียนชดเชยให้เธอนะ”
“ฉันขายให้นาย”
ลู่หลีกล่าว “เงิน นายโอนให้เธอโดยตรงเลย”
คงเดาได้ว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธ จึงพูดต่อ “ถือเสียว่าเป็นการตอบแทนที่ช่วยนายคราวก่อน”
ลู่หลีก็เรียนรู้การบีบบังคับทางศีลธรรมแล้วเหมือนกัน เธอมองลู่ซุ่ยแล้วเอ่ย “ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรกันก็ไม่ต้องสนใจทั้งนั้น ฉันกับเธอไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อย”
ลู่ซุ่ยเงียบไปครู่หนึ่ง “พวกเธอไม่คิดจะยอมรับกันจริง ๆ เหรอ”
“เดิมทีก็มีแค่สิ่งที่เรียกว่าสายเลือดเท่านั้นแหละ”
ลู่หลีปรายตามองอย่างเฉยชา กล่าวอย่างเรียบเฉย “ไม่มีความผูกพันทางอารมณ์ ก็ไม่ต่างอะไรกันกับคนแปลกหน้าหรอก”
อ้อ ไม่ถูกสิ