กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เธอหันไปมองฉินเยียนที หันไปมองลู่หลีที ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนกัน
ลู่หลีนั่งลงข้างกายเหลียงหว่านซู่ มุมปากกระตุกเล็กน้อย ไม่ได้รับคำ
มือที่วางอยู่บนหัวเข่ากำแน่นโดยไม่รู้ตัว คิ้วและสายตาก้มต่ำอยู่ตลอด ไม่อยากสบตากับคนตรงข้าม
ช่วงก่อนเธอยังพูดจาเด็ดขาดไว้ ว่าชาตินี้ไม่อยากไปมาหาสู่กับฉินเยียนแม้แต่น้อย ไม่สนใจชีวิตของเธอ และไม่อยากรู้จักสามีกับลูกสาวของเธอด้วย
ทว่าโชคชะตากลับชอบเล่นตลก ลึกล้ำเกินหยั่งรู้ พัดพาเธอกับฉินเยียนให้มาผูกติดกันอีกครั้ง
เธอเคยพบสามีและลูกสาวของฉินเยียนตั้งนานแล้ว กระทั่งยังรู้สึกว่าลูกสาวของเธอเป็นคนดีมาก หากได้เป็นน้องสาวของตัวเองก็คงจะดี