กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อาหลี นั่งสิ”
ในกลุ่มคนเหล่านั้น ท้ายที่สุดเป็นลู่ซุ่ยที่ลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยชวนให้ทั้งสองคนนั่งลง
“กินข้าวหรือยัง”
ลู่หลีกวาดสายตามองไปรอบหนึ่ง ครู่หนึ่งต่อมาก็ส่ายหน้า “เพราะงั้น เธอพูดมาก่อนดีกว่าไหมว่าเรียกฉันมาทำอะไรกัน ฉันจะได้ตัดสินใจว่าจะอยู่ต่อหรือเปล่า”
ถ้าไม่ได้เกี่ยวข้องกับเธอเท่าไหร่ เธอก็ไม่อยากอยู่ต่อให้เสียเวลา
ลู่ซุ่ยยืนอยู่ตรงนั้น หลังจากทั้งสองคนสบตากันอยู่ไม่กี่วินาที เธอก็ก้าวไปข้างหน้า มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าลู่หลีแล้วเอ่ยปากว่า “ช่วยฉันอีกครั้ง ครั้งสุดท้ายแล้ว”
เธอไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่ลู่หลีกลับเดาเจตนาของเธอออก
ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย สายตากวาดมองกลุ่มคนในห้องรับแขกเหล่านั้นแล้วเลิกคิ้ว “ตระกูลลู่ฉันไม่มีหุ้น”