กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่เธอโน้มตัวนั่งลง คอเสื้อก็ทิ้งตัวต่ำลง ถังอิ่งตาไว มองแวบเดียวก็เห็นทันที
อาศัยจังหวะที่ลู่หลียังไม่ทันตอบสนอง เธอก็ยื่นมือไปเปิดคอเสื้อ วินาทีถัดมาก็เบิกตากว้าง “เชี่ย! เธอ... เธอ...”
“รอยสตรอว์เบอร์รี!”
ลู่หลีเพิ่งจะเตรียมเอื้อมมือไปปิดปากเธอ เฉิงหลิ่นก็เดินผ่านมาจากด้านข้างพอดี อาจเป็นเพราะได้ยินคำพูดของถังอิ่ง ฝีเท้าจึงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหันกลับมามองเธอแวบหนึ่ง
หรือพูดให้ถูกก็คือ กำลังมองลำคอของเธอ
“ท่าน... ท่านประธานเฉิง”
ถังอิ่งรีบยืนตรงทันที พยักหน้าน้อย ๆ เอ่ยทักทาย
ลู่หลีไม่มองเขา เมื่อนึกถึงคำพูดและการกระทำของเขาเมื่อคืน เปลวไฟในใจก็พลันปะทุขึ้นมาอีกครั้ง