ตอนที่ 26 ทำไมยังไม่นอนอีก?

เขานั่งอยู่บนที่วางแขนของโซฟา พลางประคบก้อนน้ำแข็งลงบนใบหน้าซีกที่บวมแดงของเธอ

ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันค่อนข้างมาก รอบข้างก็เงียบสงบ สองมือของลู่หลีที่วางอยู่บนหัวเข่าพลอยกำแน่นขึ้นโดยจิตสำนึก เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

“เอ่อคือ... คุณไม่อยากถามอะไรกันฉันหน่อยเหรอ”

แม้เธอจะได้บอกล่วงหน้าไปแล้วว่าตนไม่ค่อยได้ติดต่อกับคนในครอบครัวลู่ และความสัมพันธ์ก็ไม่สนิทสนมกัน

แต่คนปกติทั่วไปเมื่อได้ยินหรือเห็นใครลงมือทำร้ายพ่อ ต่อให้เธอจะไม่ยอมรับ อีกฝ่ายก็ย่อมต้องตกตะลึงอยู่ดี

ไม่มองว่าคนคนนี้ประสาท ก็คงมองว่าอกตัญญูเหลือเกิน

แต่ตั้งแต่ขึ้นรถมาจนถึงตอนนี้ หลวนสือเยี่ยนกลับไม่พูดอะไรเลยสักคำเดียว อีกทั้งเธอยังไม่เห็นว่าเขาจะมีชั่วพริบตาไหนที่ทำท่าเหมือนอยากพูดแล้วหยุดไปเลย

“ถามอะไรกัน”