เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลวนสือเยี่ยนจับราวระเบียงด้วยสองมือ ทอดสายตามองไปทางอื่น
พอได้ยินประโยคนี้ เขาก็หันกลับมามองเธอ
ลู่หลีใช้มือข้างหนึ่งจับประตูระเบียงไว้ อีกข้างทิ้งลงข้างลำตัวอย่างเป็นธรรมชาติ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย
หลวนสือเยี่ยนจ้องมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งเสียงตอบรับในลำคอ “ทำไมเหรอ”
ลู่หลีส่ายหน้า “ไม่มีอะไรกันหรอก แค่ถามดูเฉย ๆ”
เธอหลุบตาลง ครู่หนึ่งต่อมาก็เอ่ยอีกว่า “ฉันไปอาบน้ำแล้วนะ”
หลวนสือเยี่ยนส่งเสียงตอบรับในลำคอ ดึงสายตากลับมา และยังคงอยู่ในท่าทางเดิม
ลู่หลีอยู่ในห้องอาบน้ำเป็นเวลานาน เธอยืนอยู่หน้ากระจก มองใบหน้าที่แดงระเรื่อเพราะไอน้ำร้อน ในแววตามีแต่ความลังเลสับสน
ในที่สุดก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ปลอบใจตัวเองในใจ บางทีอีกฝ่ายอาจไม่ได้มีความคิดเรื่องนั้นเลยก็ได้