กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่หลีเอียงคอ พูดทีเล่นทีจริงว่า “ถ้าไม่ก้าวเข้าสู่หลุมศพของชีวิตสมรส ก็คงต้องร่วงหล่นลงไปในอีกห้วงลึกหนึ่ง”
“พูดซะน่ากลัวขนาดนั้นเชียว”
ถังอิ่งคิดว่าเธอล้อเล่น เพราะอย่างไรเสียเธอก็รู้สึกว่าลู่หลีเป็นคนไม่คิดอะไรมาก ทั้งยังไม่เคยเห็นเธอเอ่ยถึงเรื่องลำบากอะไรในชีวิต จะไปมีห้วงลึกอะไรกันมาจากไหน
“เธอแกล้งหยอกฉันเล่นแน่ ๆ”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่เชื่อ ลู่หลีจึงไม่ได้พูดต่อ “เข้าไปทำงานกันเถอะ”
เธอรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง “คิดไม่ถึงเลยว่ามหาวิทยาลัยเหอแห่งนี้จะมีไอเดียเยอะขนาดนี้ จุดที่ต้องแก้ไขมีไม่น้อยจริง ๆ”
“นั่นสิ ใครว่าไม่ล่ะ”
ลู่หลีคิดจะสะสางงานให้เสร็จแล้วค่อยเลิกงาน พอยุ่งเข้าจริง ๆ ก็ล่วงเลยไปจนถึงสี่ทุ่ม
เธอหยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วลุกขึ้น ปิดไฟแล้วเดินจากไป