บทที่ 230 หมายตาหงส์เพลิง

บทที่ 230 หมายตาหงส์เพลิง

อูเทียนฉีมาถึงแดนลับเป่าเซียนจิ่วซื่อจือเทียน และตามหาเสวียนหงเจินเหรินผู้เป็นอาจารย์อาของตนจนพบ

เสวียนหงเจินเหรินมีหนวดเคราและเส้นผมขาวโพลน รูปร่างผอมเพรียว ใบหน้าดูอ่อนเยาว์ตัดกับผมขาวดั่งเซียน ท่วงท่าสง่างามดั่งผู้หลุดพ้น

"เทียนฉี นายมีธุระสำคัญอะไรถึงมาหาฉัน?"

เสวียนหงเจินเหรินหลับตาลงเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามอย่างไม่รีบร้อน

อูเทียนฉีเหลือบมองเด็กรับใช้เต๋าตัวน้อยที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง

แม้เสวียนหงเจินเหรินจะหลับตาอยู่ แต่เขากลับเหมือนมองเห็นสีหน้าของอูเทียนฉี จึงเอ่ยกับเด็กรับใช้เต๋าตัวน้อยว่า "ลูกศิษย์ ออกไปก่อนเถอะ!"

"ครับ ท่านอาจารย์!"

เด็กรับใช้เต๋าตัวน้อยประสานมือคารวะเสวียนหงเจินเหริน จากนั้นก็เหลือบมองอูเทียนฉีแวบหนึ่งแล้วล่าถอยออกไป

พอลูกศิษย์ถอยออกไปแล้ว อูเทียนฉีจึงค่อยเอ่ยปากว่า "อาจารย์อา ช่วงนี้ผมค้นพบสมบัติล้ำค่าระดับสะเทือนฟ้าดินเข้าครับ!"