บทที่ 214 นอกจากตื่นตะลึง ก็มีแต่ความตื่นตะลึง

บทที่ 214 นอกจากตื่นตะลึง ก็มีแต่ความตื่นตะลึง

เจียงจื่อจวินสั่งให้คนไปเด็ดท้อทิพย์ลงมาจากต้นท้อทิพย์จำนวนหนึ่ง

จากนั้น เธอก็แจกท้อทิพย์ให้ทุกคนในที่นั้นคนละหนึ่งผล

หลายๆ คนที่อยู่ในที่นี้ ไม่เคยได้กินท้อทิพย์นี้มาก่อน

ทว่า พวกเขาก็ได้ยินเรื่องความอัศจรรย์ของท้อทิพย์นี้มานานแล้ว

ดังนั้น พลันที่ได้รับท้อทิพย์ไป แต่ละคนจึงอดใจไม่ไหวที่จะกัดชิมไปหนึ่งคำ แล้วเริ่มลงมือกินกัน

"คุณพระ!"

"ท้อทิพย์นี้มันอร่อยเกินไปแล้ว!"

"ฉันไม่เคยได้กินลูกท้อที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย!"

สีหน้าของเหลยถิงถิงพลันเปล่งประกายขึ้นมา