บทที่ 174 ขอความช่วยเหลือจากอวิ๋นเฟยหยาง

บทที่ 174 ขอความช่วยเหลือจากอวิ๋นเฟยหยาง

ผลการวินิจฉัยของหมอชื่อดังอย่างเจิ้งหยวนเฉิงระบุว่าไป๋เหวยอวี่ป่วยด้วยอาการลมปราณและโลหิตพร่อง ทั้งยังทรุดหนักถึงขั้นเข้าขั้นวิกฤตจนไม่อาจเยียวยาด้วยยาใดๆ ได้อีก ทำได้เพียงใช้โสมป่ายื้อชีวิตไว้เท่านั้น!

ทว่าผลการวินิจฉัยของเจียงจื่อจวินกลับระบุว่าไป๋เหวยอวี่ถูกพิษกู่ชนิดพิเศษ ขอเพียงถอนพิษกู่ในร่างกายของไป๋เหวยอวี่ออกไปได้ เขาก็จะหายดีเองโดยไม่ต้องพึ่งยา

ผลการวินิจฉัยที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงทั้งสองแบบนี้ ทำให้สองพ่อลูกไป๋เจี๋ยกับไป๋ซู่ซู่อดลังเลขึ้นมาไม่ได้

พวกเขาควรจะเชื่อผลการวินิจฉัยของใครกันแน่