บทที่ 154 ลั่วลั่ว พ่อจะเล่นกลให้ดู

บทที่ 154 ลั่วลั่ว พ่อจะเล่นกลให้ดู

พวกอวิ๋นเฟยหยางพากันเดินเข้ามาในห้องห้องหนึ่ง หลังจากปิดประตูห้องและรูดผ้าม่านของหน้าต่างทุกบานปิดลงแล้ว ทั่วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความมืดมิดสนิททันที

จากนั้น อวิ๋นเฟยหยางจึงนำไข่มุกราตรีเม็ดหนึ่งที่เขาได้มาจากแดนลับเป่ยไห่ออกมาจากมิติในแหวน

ชั่วพริบตานั้น ทั่วทั้งห้องพลันสว่างไสวขึ้นมาในทันที

ให้ความรู้สึกเหมือนกับเปิดหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ที่มีความสว่างจ้าเป็นอย่างยิ่ง

อีกทั้งแสงสีขาวที่ไข่มุกราตรีเปล่งออกมานั้นยังนุ่มนวลตามาก นุ่มนวลกว่าแสงจากหลอดไฟเสียอีก และไม่แสบตาเลยแม้แต่น้อย

ไป๋เซิ่งเสวี่ยกับลั่วลั่วเห็นไข่มุกเม็ดเล็กๆ เม็ดหนึ่งสามารถเปล่งแสงสว่างจ้าได้ถึงขนาดนี้

ทั้งสองคนต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง

"ว้าว!"