กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 95 หรือว่าพวกเขาจะระเหยหายไปในอากาศกันหมดแล้ว
ไป๋เซิ่งเสวี่ยยกเก้าอี้ขึ้นมาถือไว้ในมือ พลางยืนอยู่หน้าประตูห้อง และจ้องมองบานประตูด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ขอแค่ประตูเปิดออก เธอจะฟาดใส่คนที่เข้ามาทันที!
หานซินจู๋ที่อยู่อีกด้านกำลังอุ้มลั่วลั่วไว้ ก็จ้องมองบานประตูด้วยสีหน้าตึงเครียดเช่นกัน
ขณะนั้นเอง ลูกบิดประตูก็ถูกคนจากด้านนอกบิดหมุน!
เสียงดังเอี๊ยด!
ประตูห้องเปิดออกแล้ว!
ไป๋เซิ่งเสวี่ยเงื้อเก้าอี้ในมือแล้วฟาดลงไปทันที!
"เซิ่งเสวี่ย หยุดมือ นั่นพี่อวิ๋น!"
หานซินจู๋เห็นแล้วว่าคนที่เปิดประตูเข้ามาคืออวิ๋นเฟยหยาง จึงหน้าถอดสีและร้องเตือนไป๋เซิ่งเสวี่ยเสียงดังลั่น