กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 487 สิงเจิ้นกับซูเจี๋ย (1)
หลายปีที่ซูเจี๋ยแอบชอบสิงเจิ้น เธอทั้งกอดคอและนับเขาเป็นสหายร่วมสาบาน
ซ่อนความชอบและความรักทั้งหมดเอาไว้ในเงามืด
เธอเคยถึงขั้นตบโต๊ะตำหนิสวี่เยียน “คางคกสามขาหายาก แต่ผู้ชายมีสามขามีถมเถ แกจะไปผูกคอตายอยู่ใต้ต้นไม้อย่างฉินเลี่ยทำไมกัน ขอแค่แกยอมเดินไปข้างหน้า ข้างหน้ายังมีป่าใหญ่รออยู่อีกตั้งเยอะ...”
พอซูเจี๋ยพูดจบ สวี่เยียนก็เหลือบตาขึ้นมองเธอ สีหน้าเรียบเฉย “แล้วเธอล่ะ”
ปลอบคนอื่นเป็นฉาก ๆ พอเกิดขึ้นกับตัวเอง กลับคิดแต่จะเอาเชือกมาคล้องคอ
เมื่อเผชิญกับคำถามของสวี่เยียน แววตาของซูเจี๋ยก็สั่นไหว พูดจาอึกอัก “ฉัน ฉันทำไมเหรอ”
สวี่เยียนยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม “แล้วเธอกับสิงเจิ้นล่ะ”
ซูเจี๋ยหลบสายตา “ฉันกับเขาเป็นสหายกัน”