ตอนที่ 454 ผู้หญิงไม่กี่คนรวมตัวเป็นงิ้วโรงหนึ่ง

ตอนที่ 454 ผู้หญิงไม่กี่คนรวมตัวเป็นงิ้วโรงหนึ่ง

คำพูดประโยคนี้ของฉินเลี่ยยากจะแยกแยะว่าจริงหรือเท็จ

เสิ่นไป๋ฟังแล้ว มุมปากกระตุกเบา ๆ สองสามที กลัวว่ายิ่งพูดมากจะยิ่งผิด จึงหาข้ออ้างรีบตัดสายโทรศัพท์ “ทางฉันยังมีธุระ ขอวางสายก่อนล่ะ...”

ฉินเลี่ยกระเซ้า “ไม่คุยต่ออีกสองสามประโยคเหรอ”

เสิ่นไป๋ “ฉันไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นมานั่งคุยเป็นเพื่อนนาย”

พูดจบก็ไม่สนใจว่าฉินเลี่ยจะตอบกลับหรือไม่ กดตัดสายโทรศัพท์ทันที

มองดูสายโทรศัพท์ที่ถูกตัดไป รอยยิ้มที่มุมปากของฉินเลี่ยพลันลึกซึ้งยิ่งขึ้น

สวี่เยียนแซวขึ้นได้ถูกจังหวะ “อารมณ์ดีขึ้นแล้วเหรอ”

ฉินเลี่ย “เป็นคนเราอย่าไปเปรียบเทียบอะไรมากเกินไป ตอนนี้ลองคิดดูแล้ว สถานการณ์ของฉันในเวลานี้ก็ไม่ได้แย่เกินไป เปรียบกับคนที่ดีกว่าอาจไม่เท่า แต่เปรียบกับคนที่แย่กว่าก็ยังมีเหลือเฟือ”