เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 438 ไม่มีอะไรจะบอก
สิงเจิ้นพูดจบ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
หลังจากพูดจบ ผ่านไปไม่กี่วินาที ก็หันไปมองมู่จิน “นายกับจิตรกรใหญ่สวีท่านนั้น…”
มู่จินเลิกคิ้ว “นายจะช่วยใส่ซองเหรอ”
สิงเจิ้นโพล่งออกมา “ไม่ใช่…”
พูดไปได้ครึ่งหนึ่ง สิงเจิ้นก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันที “ใส่สิ ใส่แน่นอน ซองน่ะต้องใส่อยู่แล้ว ฉันแค่อยากรู้ว่า พวกนายสองคนกลับมาคืนดีกันได้ยังไง”
มู่จินมองกลับไปที่สิงเจิ้น นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากถาม “นายกับซูเจี๋ยยังไม่ทันได้เริ่มเลยไม่ใช่เหรอ ถึงขั้นจะกลับมาคืนดีกันแล้วเหรอ”
เชือดเฉือนหัวใจกันแท้ ๆ
คำพูดประโยคนี้ของมู่จิน ทำให้มุมปากของสิงเจิ้นกระตุกไปหลายที
ในที่สุด สิงเจิ้นก็ฝืนยิ้มประจบพลางพูดว่า “ฉันแค่อยากรู้เรื่องความรักของพวกนายสองคน มันเกี่ยวอะไรกับฉันและซูเจี๋ยล่ะ”