กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 428 มิตรภาพ
ตั้งแต่ตอนที่อยู่บนทางด่วน ฉินเลี่ยก็เคยพูดประโยคหนึ่งกับอิ้งอิ๋ง
เขาบอกว่า “ถ้าฉันถูกกักตัวไว้ที่จิงตู ถึงเวลานั้นนายกลับไปที่บ้านพักคนชราจิ้งอันในเมืองซื่อเฉิงแล้วตามหาคนคนหนึ่ง คนคนนั้นชื่อน้าเหมย”
ตอนนั้นอิ้งอิ๋งฟังแล้วงุนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก
อิ้งอิ๋งถามฉินเลี่ย “น้าเหมยคือใคร”
ฉินเลี่ยไม่ส่งเสียง หัวคิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย “ถึงเวลานั้นนายก็จะรู้เอง”
ฉินเลี่ยไม่ได้อธิบายในทันที อิ้งอิ๋งก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้มีมากพอแล้ว มากพอที่จะทำให้คนเราเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจ
จะเพิ่มมาอีกเรื่องหรือลดไปสักเรื่อง ก็ไม่สำคัญอะไร
บนเส้นทางกลับเมืองซื่อเฉิง คันเร่งใต้ฝ่าเท้าของอิ้งอิ๋งแทบจะเหยียบจนมิด