ตอนที่ 408 บุญคุณใหญ่หลวง

ตอนที่ 408 บุญคุณใหญ่หลวง

สิ้นเสียงของฉินเลี่ย ฮั่วเฉิงโจวอึ้งไปเพียงวินาทีเดียว ก่อนจะพุ่งพรวดออกนอกประตูไปทันที

เขาวิ่งเตลิดไปได้ระยะหนึ่งโดยไม่สนใจภาพลักษณ์ ฮั่วเฉิงโจวฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหยุดเท้าแล้วหันกลับไปมองฉินเลี่ย ขากรรไกรเกร็งแน่นก่อนจะเอ่ยปาก “พี่สาม ขอบคุณ”

ฉินเลี่ยไม่ได้พูดอะไร เพียงยกมือขึ้นข้างหนึ่งแล้วโบกไปมาอย่างเอื่อยเฉื่อย

ระหว่างลูกผู้ชายตัวโตสองคน ไม่เหมาะที่จะพูดจาเลี่ยน ๆ อ่อนหวานเกินไป

ฮั่วเฉิงโจวไม่ส่งเสียงอีก เขาหมุนตัวก้าวเท้าจากไป

ฉินเลี่ยทอดสายตามองส่งเขาจนเดินเข้าประตูไป แล้วจึงดึงมือกลับมาเท้าคางพลางพูด “ฉันจู่ ๆ ก็รู้สึกอิจฉาฮั่วเหล่าเอ้อร์ขึ้นมานิดหน่อย”

สวี่เยียนเข้าใจดีว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไร จึงแกล้งทำเป็นไม่ต่อบทสนทนา