กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 404 ปวดใจแทนกันและกัน
คนเราฉลาดเกินไป บางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องดีอะไรกัน
ก็เหมือนอย่างอิ้งอิ๋ง
แทงใจดำตรงจุด
อิงเทียนหัวถือคันเบ็ดเงยหน้ามองเขา อยู่นานสองนานก็ไม่ได้พูดอะไร
แต่ในเวลาแบบนี้ ความเงียบงันกลับมีความหมายยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ
การไม่พูด ก็คือการยอมรับโดยดุษณี
อิ้งอิ๋งถาม “ไปเป็นพยานบุคคลคนนั้น พวกคุณสองคนยังมีชีวิตรอดได้อีกเหรอ”
เมื่อมองดูความดื้อรั้นในแววตาของอิ้งอิ๋ง อิงเทียนหัวก็ยิ้มน้อย ๆ วางคันเบ็ดในมือลงแล้วลุกขึ้นยืน “พวกเราสองคนอายุปูนนี้แล้ว จะอยู่หรือตาย มันไม่สำคัญหรอก”
อิ้งอิ๋งขมวดคิ้ว