กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 388 ไม่เกลียด
ทังชูคุกเข่าอยู่บนพื้นเป็นเวลานาน
สวี่เยียนพยายามจะเข้าไปประคองเธออยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกเธอยื่นมือผลักออกไปทุกครา
สวี่เยียนเห็นว่าประคองไม่เป็นผล จึงสูดหายใจเข้าเบา ๆ “ท่านทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน”
สิ่งที่ควรเกิด สิ่งที่ไม่ควรเกิด
ล้วนกลายเป็นเรื่องที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้แล้วทั้งนั้น
ตอนนี้อย่าว่าแต่คุกเข่าเลย ต่อให้ชดใช้ด้วยชีวิตหนึ่งชีวิต พูดตามตรง ก็ไม่อาจชดเชยอะไรได้
คำว่า ‘ชดเชย’ เดิมทีก็เป็นแค่คำที่คนที่ติดค้างผู้อื่นสร้างขึ้นมาเพื่อปลอบใจตัวเองเท่านั้น
ในโลกมนุษย์ใบนี้ ไม่มีเรื่องใดที่สามารถชดเชยได้เลย
‘การชดเชย’ ก็เหมือนกับประโยคที่ว่า ความยุติธรรมอาจจะมาช้า แต่ไม่มีทางขาดหายไป