กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 344 เดี๋ยวพี่สาวจะเบามือหน่อย
เสียง ‘ฮิๆๆ’ นี้ของซูเจี๋ยช่างได้อารมณ์ยิ่งนัก
ทั้งยังคลาสสิกมากอีกด้วย
บรรดาผู้ชายลามกน่ารังเกียจที่พอมีอำนาจบารมีอยู่บ้าง ทั้งยังเลี่ยนจัด มักจะหัวเราะแบบนี้เวลาเตรียมจะใช้กฎนอกกรอบบีบคั้นผู้หญิง
สวี่เยียนกับฉินเลี่ยเห็นเต็มตาได้ยินเต็มสองหู ทั้งสองสบตากันแล้วหยุดฝีเท้าลงทันที
พอซูเจี๋ยพูดจบ เห็นสิงเจิ้นไม่ส่งเสียง มือก็ตบลงบนไหล่เขาหนัก ๆ อีกสองที พลางเอ่ยอย่างหวังดีสุดหัวใจว่า “อย่าไปรู้สึกเขินอายเลย ศักดิ์ศรีมันกินเป็นข้าวได้เหรอ นายคงไม่ถึงกับยอมอดข้าวเพียงเพื่อจะรักษาหน้าไว้หรอกนะ”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ สิงเจิ้นก็เลิกคิ้ว “ฉันคือใคร”
ซูเจี๋ย “ซุกซนจริง”
สิงเจิ้น “……”