กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 326 ความลำบากใจที่พูดไม่ออก
ผ่านไปครู่ใหญ่ สวี่เยียนเดินไปที่ห้องนั่งเล่นรินน้ำมาแก้วหนึ่งแล้วกลับเข้าห้องมายื่นให้จานฉี
เสื้อผ้าที่ถูกฉีกขาดบนตัวจานฉียังไม่ได้เปลี่ยน ตอนที่รับแก้วน้ำมือยังคงสั่นเทา “ขอบใจนะ”
สวี่เยียนยืนพิงริมหน้าต่าง สายตามองไปยังเธอ แล้วมองไปยังรอยข่วนที่ลำคอของเธอ ขมวดคิ้วขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว “ตอนนี้เธอโอเคไหม”
เมื่อครู่ที่เธอไม่พูด ก็เพื่อให้เวลาอีกฝ่ายได้ปรับอารมณ์ตัวเอง
จานฉีดื่มน้ำไปอึกหนึ่ง สูดหายใจเข้าลึก เงยหน้าขึ้น มุมปากฝืนเค้นรอยยิ้มออกมาบาง ๆ “ดีขึ้นมากแล้ว”
สวี่เยียนถาม “ต้องการให้ฉันอยู่คุยเป็นเพื่อนไหม”
หากเธอไม่ต้องการ เธอก็จะแค่อยู่เคียงข้างเงียบ ๆ