กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 322 โง่เง่า
นานทีปีหนฉินเลี่ยถึงจะรับบทเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการปรับบรรยากาศสักครั้ง
ทว่าน่าเสียดาย ที่ไม่สำเร็จเอาเสียเลย
เพราะสวี่เยียนไม่ขำ
สวี่เยียนเงยหน้าขึ้นมองเขาตาไม่กะพริบ เนิ่นนานทีเดียวเธอจึงเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ฉินเลี่ย ต่อให้พวกเราสองคนไม่ใช่คนรักกัน แต่ก็ยังคงเป็นเพื่อน เป็นคนในครอบครัวอยู่ดี…”
คราวนี้ถึงคราวที่ฉินเลี่ยหัวเราะไม่ออกบ้างแล้ว
นี่มันต่างอะไรกับการแจกการ์ดคนดีกัน
ทั้งสองสบตากันอยู่ไม่กี่วินาที สวี่เยียนก็ผละตัวออกจากอ้อมอกของฉินเลี่ย หันหลังเดินตรงไปยังหน้ารถ “เวลาไม่เช้าแล้ว กลับกันเถอะ”
บนเส้นทางขากลับ ทั้งสองคนต่างไม่มีใครพูดจา
กระทั่งใกล้ถึงบ้านเก่าตระกูลฉิน สวี่เยียนถึงได้เอ่ยถามขึ้นมาคำหนึ่ง “คุณนายสวีใครเป็นคนลักพาตัวไป”