ตอนที่ 305 ไม่ห่างไปไหน

ตอนที่ 305 ไม่ห่างไปไหน

โดนศัตรูฆ่าตายมันมีค่าตรงไหนกัน

มีค่าให้ศัตรูสะใจงั้นเหรอ

ฟังออกได้ไม่ยากว่าสิ่งที่เซวียซั่วพูดคือคำประชดประชันด้วยความโกรธ

ฉินเลี่ยจ้องมองเขาตาไม่กะพริบ เนิ่นนานทีเดียวกว่ามือที่ดันคอเสื้อของเขาอยู่จะปล่อยออกอย่างกะทันหัน

เมื่อเห็นฉินเลี่ยปล่อยมือ แววตาของเซวียซั่วก็วาบผ่านความเย้ยหยัน เขายังคงพิงผนังนิ่งไม่ขยับ ยังคงรักษาท่าทีแบบไม่แคร์อะไรทั้งนั้นต่อไป

ฉินเลี่ยถอยหลังไปหนึ่งก้าว ก้มหน้าล้วงซองบุหรี่ออกจากกระเป๋า เคาะบุหรี่ออกมามวนหนึ่งแล้วคาบไว้ที่ปาก

กำลังเตรียมจะจุดไฟ

พอนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือโรงพยาบาล สุดท้ายจึงไม่ได้จุด

เขาคาบบุหรี่เอาไว้อย่างนั้น มองเซวียซั่วแล้วกล่าวว่า “นายคิดว่าฉันปล่อยให้พี่เป้าตายไปเองตามยถากรรมงั้นเหรอ”