กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 302 การสั่นพ้องของดวงจิตวิญญาณ
เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของอีกฝ่าย ทั่วทั้งร่างของอิ้งอิ๋งล้วนแผ่ซ่านความไม่ยอมจำนน เสียงตอบรับ ‘อืม’ นั้นราวกับเค้นออกมาจากลำคอ
อีกฝ่าย “แกอย่าโง่ไปหน่อยเลย”
อิ้งอิ๋งเย้ยหยัน “อะไรคือคำว่าโง่ล่ะ”
อีกฝ่ายกล่าว “ไม่เจียมตัว คิดเพ้อเจ้อจะไปช่วยยัยคนที่ชื่อสวี่เยียน นั่นแหละคือโง่”
อิ้งอิ๋งหัวเราะเยาะ “แล้วนายล่ะ สิ่งที่นายทำอยู่ตอนนี้เรียกว่าอะไร”
คนปลายสายโทรศัพท์ถูกอิ้งอิ๋งตอกกลับจนเงียบงัน
ผ่านไปสองสามวินาที คนในสายโทรศัพท์จึงพูดขึ้น “ฉันปกป้องแกได้ชั่วคราว แต่ปกป้องแกไปตลอดชีวิตไม่ได้”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นมาได้ยากของอีกฝ่าย อิ้งอิ๋งก็หัวเราะเบา ๆ “ไม่เจียมตัว”
อีกฝ่าย “อิ้งอิ๋ง!!”