กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 269 ฉันจะดีต่อเธอ
เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของหลินเย่ สี่เสวี่ยก็เม้มริมฝีปากแน่น
ทั้งสองสบตากัน คนหนึ่งก้มหน้า อีกคนเงยหน้า
ผ่านไปสองสามวินาทีจึงเบือนสายตาหนี ริมฝีปากขยับเอ่ย “ฉันเองก็ไม่รู้”
หลินเย่ “ไม่รู้ หรือว่าไม่กล้ายอมรับกันแน่”
สี่เสวี่ย “...”
บทสนทนาถูกหลินเย่ดึงกลับมาเป็นฝ่ายคุมเกมและได้เปรียบ “ดึกมากแล้ว รีบพักผ่อนเถอะ”
...
สี่เสวี่ยที่นอนอยู่บนเตียงพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ
นับแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่เธอทำเรื่องขาดสติสิ้นดีแบบนี้