กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 259 ฉันคิดถึงเธอ
เชือกมักขาดตรงรอยเปื่อย เคราะห์ร้ายมักซ้ำเติมคนอาภัพ
ตอนก้าวออกจากสถานีตำรวจ หน้าอกของสวี่เยียนคล้ายถูกหินก้อนหนักอึ้งกดทับไว้
แทบจะกดทับจนเธอหายใจไม่ออก
กงอี้เดินมาส่งเธอขึ้นรถ ไม่ได้ซักไซ้อะไรมาก เพียงบอกให้เธอขับรถระมัดระวังความปลอดภัย
สวี่เยียนยิ้มตอบ รอจนกงอี้เดินจากไป รอยยิ้มบนใบหน้าจึงค่อย ๆ จางหาย เอวคอดเอนพิงลงกับที่นั่งโซฟา
กินเวลาเนิ่นนานถึงหนึ่งชั่วโมง เธอถึงค่อยฟื้นคืนกำลังกลับมา
สภาพของเจียงอวี้ในยามนี้ คือสิ่งที่สาสมกับความผิดที่เธอก่อ
ทว่าก็ไม่อาจปฏิเสธได้เช่นกันว่า เธอเป็นคนอาภัพคนหนึ่ง
ก่อนที่เธอจะจากมา เจียงอวี้บอกกับเธอว่า ต่งฮ่าวหมิงไม่มีทางแย่งชิงสิทธิในการเลี้ยงดูต่งเซวียนกับเธออย่างเด็ดขาด บอกให้เธอวางใจได้เต็มที่