เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 224 ขอคืนดี
สิ้นเสียงของสวี่เยียน บรรยากาศในห้องรับแขกก็พลันชะงักแข็งค้าง
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างรู้แก่ใจดีว่าคำพูดนี้ของเธอหมายความว่าอย่างไร
รวมถึงแพทย์ประจำครอบครัวของตระกูลฉินคนนั้นด้วย
หลิ่วหนิงมองฉินเลี่ยแวบหนึ่งด้วยสีหน้าซับซ้อน ก่อนจะฝืนใจตอบรับ “แม่จะช่วยดู ๆ ให้”
สวี่เยียนรู้ถึงความลำบากใจของหลิ่วหนิง จึงไม่ได้พูดอะไรมาก ริมฝีปากโค้งยิ้ม “ค่ะ”
หลิ่วหนิงยิ้มตอบ รอยยิ้มดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง
ฉินเลี่ยยืนอยู่ด้านข้าง ไม่ได้ส่งเสียง สายตาจับจ้องไปที่สวี่เยียน แผ่นหลังราวกับถูกหินก้อนหนักอึ้งกดทับไว้ จนแทบจะทำให้เขาหายใจไม่ออกอยู่หลายครา
สายตาของเขา ใช่ว่าสวี่เยียนจะมองไม่เห็น เพียงแต่แกล้งทำเป็นมองข้ามไป
ผ่านไปราว ๆ นาทีเศษ สวี่เยียนก็ลุกขึ้นยืน “แม่ ฉันกลับไปพักผ่อนที่ห้องสักครู่นะ”