ตอนที่ 217 ขมขื่น

ตอนที่ 217 ขมขื่น

ตอนที่ฉินเลี่ยกล่าวคำพูดเหล่านี้สีหน้ายังคงราบเรียบตามปกติ แม้กระทั่งแววตาที่มองสวี่เยียนก็เหินห่างยิ่งนัก

สวี่เยียนไม่ส่งเสียงพลางมองเขากลับ

แน่ใจว่าบนใบหน้าของเขาไม่มีร่องรอยของการวางกับดักแต่อย่างใด

จึงถอนหายใจโล่งอก “ได้ ฉันตกลง”

สวี่เยียนไม่ได้มองเห็นว่า ในจังหวะเดียวกับที่เธอถอนหายใจโล่งอก แผ่นหลังที่ตึงเครียดของชายหนุ่มซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพลันผ่อนคลายลงหลายส่วนเช่นกัน

ทั้งสองบรรลุข้อตกลง สวี่เยียนจึงยกถ้วยชาตรงหน้าขึ้นจิบคำหนึ่ง

เมื่อเห็นริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอแตะขอบถ้วย

สายตาของฉินเลี่ยพลันมืดมนลงทันใด