กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 192 กลับบ้านแล้ว
เมื่อสี่เสวี่ยลุกขึ้นเดินจากไป บรรยากาศในห้องรับรองส่วนตัวก็พลันชะงักงัน
กรามของหลินเย่ขบแน่น แม้แต่อาการเมาก็สร่างลงไปหลายส่วน
เมื่อเห็นท่าทางเศร้าซึมตรอมใจของเขา เสิ่นไป๋ก็เอ่ยเตือนเขาเสียงเบา “เรื่องสารภาพรักแบบนี้ ตอนที่ยังไม่แน่ใจในความรู้สึกของอีกฝ่าย จำเป็นต้องสารภาพรักแบบตัวต่อตัว”
หลินเย่ได้ยินดังนั้นก็มองเขาอย่างทื่อมะลื่อ
เมื่อสบเข้ากับดวงตาซื่อตรงจริงใจของหลินเย่ เสิ่นไป๋ก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ชายแท้ผู้ทื่อมะลื่อ
แถมยังเป็นชายแท้ผู้ซื่อบื้อที่ไม่เคยมีความรักมาก่อนอีกต่างหาก
เรื่องบางเรื่อง อธิบายยากจริง ๆ
เมื่อเห็นหลินเย่ทำตัวไม่ถูก ฉินเลี่ยที่นั่งอยู่ด้านข้างก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “นายออกไปรับลมสร่างเมาหน่อย”