กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 188 ตามน้ำไป
เมื่อสิ้นเสียงของสวี่เยียน พื้นที่ทำงานก็พลันส่งเสียงเซ็งแซ่อื้ออึงขึ้นมาทันที
สถานการณ์แทบจะควบคุมไม่อยู่ด้วยซ้ำ
“ทำไมล่ะ”
“ทำไมต้องเป็นพวกคุณสองคนลาออกด้วย คนที่ทำผิดไม่ใช่มู่ฉิงคนนั้นหรือไง”
“ประธานถังแก่เกินไปจนเลอะเลือนแล้วหรือเปล่า ทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้ยังไง”
“บรรณาธิการสี่เป็นถึงพนักงานระดับผู้บุกเบิกของเอ็นเอฟเลยนะ”
คนกลุ่มหนึ่งต่างไม่พอใจ ผลัดกันพูดคนละประโยคสองประโยคต่อเนื่อง
เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังจะเดือดดาล สวี่เยียนจึงยกมือขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากส่งสัญญาณเป็นท่า ‘ห้ามส่งเสียง’
เมื่อเห็นเช่นนั้น ทุกคนก็รู้ความและเงียบเสียงลงโดยอัตโนมัติ