ตอนที่ 174 น่าเวทนาน่าสมเพช

ตอนที่ 174 น่าเวทนาน่าสมเพช

น้ำเสียงของนายท่านผู้เฒ่าสวี่เย็นเยียบเฉียบขาด พลางพูด พลางสังเกตสีหน้าของสวี่เยียนไปด้วย

สวี่เยียนจิบชาอย่างสงบนิ่ง ราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น นายท่านผู้เฒ่าสวี่ก็ใจหายวาบในอก

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ยังสงบนิ่งได้ถึงเพียงนี้

นี่ไหนเลยจะแค่มีเขี้ยวเล็บแหลมคม เกรงว่าคงถึงขั้นเกิด ‘สันดานหมาป่ามักใหญ่ใฝ่สูง’ ขึ้นมาด้วยแล้ว

ทว่านายท่านผู้เฒ่าสวี่ไม่ใช่สวี่จิ้ง ไม่ได้โง่เง่าเหมือนหล่อน

เมื่อเห็นสวี่เยียนไม่สะทกสะท้าน สีหน้าบนใบหน้าก็ผ่อนคลายลงในวินาทีถัดมา “เยียนเยียน เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ เธอมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง”

สวี่เยียนวางถ้วยชาลง เป็นครั้งแรกในรอบเกือบสามสิบปีที่เธอยกกาชาเติมชาให้ตัวเองในตระกูลสวี่