กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 166 เขาหึง แต่เขาไม่พูด
สิ้นเสียงของฉินเลี่ย สวี่เยียนก็ชะงักไปเล็กน้อย
เมื่อสังเกตเห็นความประหลาดใจในแววตาของเธอ นิ้วมือเรียวยาวได้รูปของฉินเลี่ยก็แตะลงบนพวงมาลัย เคาะเบา ๆ เป็นจังหวะสองครั้ง ก่อนจะพูดต่อ “แทนที่จะเสี่ยงอันตราย สู้ทำให้พวกมันวุ่นวายจนเอาตัวเองไม่รอด หรือไม่ก็...”
หรือไม่อะไรนั้น ฉินเลี่ยไม่ได้พูดให้จบ เขาหันหน้ามาสบตากับสวี่เยียน
สวี่เยียนเข้าใจความหมาย จึงต่อคำพูดของเขาว่า “หรือไม่ถ้าโชคดี ก็ยังจะได้เห็นพวกมันกัดกันเอง”
ฉินเลี่ยหัวเราะเบา ๆ “อืม”
สวี่เยียน “ขอบคุณนะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินเลี่ยจึงยกมือขึ้นเท้าคาง ไม่ได้พูดอะไร
ฉินเลี่ยไม่ส่งเสียง และไม่ได้บอกให้ลงจากรถ สวี่เยียนเม้มปาก ก็นั่งเงียบ ๆ ไม่ส่งเสียงเช่นเดียวกัน