ตอนที่ 154 เหมือนก้างติดคอ

ตอนที่ 154 เหมือนก้างติดคอ

หลังจากคำว่า ‘ขอโทษ’ ประโยคเดียว

ถ้อยคำที่เหลือของฉินเลี่ยกลับเหมือนก้างติดคอ

การสำนึกผิดหลังสร้างบาดแผลที่แท้จริงขึ้นมา มันไร้ค่าและต่ำต้อยยิ่งกว่าเศษหญ้า

เขาเข้าใจหลักความจริงข้อนี้ดี ดังนั้นคำพูดหลังจากนั้นเขาจึงพูดไม่ออก

สวี่เยียนไม่ได้มองเขา เธอเอียงศีรษะมองออกไปนอกหน้าต่างบานยาว นานทีเดียวกว่าที่เธอจะสูดหายใจเข้าเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “คุณไม่มีอะไรที่ต้องขอโทษฉันหรอก”

บาดแผลในวัยเด็กของเธอเป็นสิ่งที่ตระกูลสวี่และเฉียวหงอี้เป็นผู้ก่อขึ้น

ข่าวลือเสียหายที่เธอต้องเผชิญในตอนนี้ ก็เป็นสิ่งที่เธอเปิดปากแผลตัวเองเพื่อยอมสลัดหางเอาชีวิตรอด

ไม่เกี่ยวข้องกับฉินเลี่ยเลยแม้แต่น้อย

หากฉินเลี่ยต้องการขอโทษเรื่องชีวิตแต่งงานในตอนนั้น