กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 147 ใคร่ครวญ
คำว่า ‘เจ้าสาม’ ของต้วนซือรุ่ยคำนี้แฝงความหมายลึกซึ้ง
ไม่ใช่แค่การเรียก ‘ชื่อคน’ ธรรมดาอย่างแน่นอน
แต่เป็นการพูดเล่นคำสองแง่สองง่าม
ฉินเลี่ยหรี่ตามองกลับไปยังต้วนซือรุ่ย “มีอะไรอยากจะพูดงั้นเหรอ”
ต้วนซือรุ่ย “ไม่มี”
พูดจบ ต้วนซือรุ่ยก็กดเสียงต่ำ หัวเราะเยาะพลางเอ่ย “เคารพความรักทุกรูปแบบ”
อาหารมื้อนี้กินกันอย่างค่อนข้างปรองดอง
เพียงแต่สวี่เยียนเฉย ๆ กับอาหารป่า จึงกินไปค่อนข้างน้อย
หลังมื้ออาหาร ต้วนซือรุ่ยส่งทั้งสองคนขึ้นรถ