กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 130 ไม่ใช่เพื่อนกันหรอกหรือ
เมื่อเห็นข้อความ รูม่านตาของมู่ฉิงก็หดเกร็งลงฉับพลัน
นัยน์ตาที่เดิมทีเปรียบดั่งแอ่งน้ำนิ่งสนิทพลันวาบผ่านไปด้วยประกายแสงแห่งความเคียดแค้น
[คุณเป็นใคร?]
อีกฝ่าย: ฉันเป็นใครไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือในเวลานี้มีเพียงร่วมมือกับฉันเท่านั้น เธอถึงจะพลิกสถานการณ์กลับมาได้
มู่ฉิงกัดฟันเดินขึ้นชั้นบน บนตัวมีบาดแผล นั่งก็ไม่ได้ นอนหงายก็ไม่ไหว ทำได้เพียงหยิบหมอนอิงใบหนึ่งมารองใต้ร่างแล้วนอนคว่ำหน้า
เธอไม่ได้โง่
จึงไม่กล้าตอบกลับอีกฝ่ายไปง่าย ๆ
ผ่านไปสองสามนาที อีกฝ่ายส่งข้อความมาอีกครั้ง: คุณหนูมู่ ไม่ปิดบังคุณหรอกนะ ฉันเองก็เกลียดสวี่เยียน ถึงแม้จะพูดไม่ได้ว่าเคียดแค้นเหมือนอย่างคุณหนูมู่ แต่ก็ไม่อยากเห็นเธอกระโดดโลดเต้นอยู่ใต้สายตาฉันตลอดเวลา
มู่ฉิง: ฉันอาศัยอะไรมาเชื่อคุณ?