กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 120 เขาไม่ปกติ
เสียงของฉินเลี่ยแหบพร่า หากตั้งใจฟังให้ดียังแฝงความน้อยใจอยู่จาง ๆ ด้วยซ้ำ
ได้ยินเสียงนั้น สวี่เยียนชะงักไปเล็กน้อย
เธอไม่เคยเห็นฉินเลี่ยในสภาพนี้มาก่อน
มองแวบแรก ดูเหมือนสุนัขพันธุ์ใหญ่ที่เลี้ยงไว้ในบ้านแต่กลับโดนรังแกมาจากข้างนอก
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว สวี่เยียนก็ปัดทิ้งไปทันที
คนอย่างฉินเลี่ย จะไปข้องเกี่ยวกับภาพลักษณ์แบบนี้ได้อย่างไร
ในชีวิตประจำวันเขาทำตัวตามใจเฉื่อยชา ส่วนในเรื่องงานกลับมีวิธีการเด็ดขาดปานสายฟ้าแลบ
ไม่ว่าจะมองมุมไหน ก็ไม่น่าเฉียดใกล้คำว่า ‘น้อยใจ’ ได้เลย
เสิ่นไป๋ที่ยืนอยู่ด้านข้างเลิกคิ้วมองมู่จิน