กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 103 ไม่เคยผ่านความทุกข์ของผู้อื่น ไฉนเลยจะรู้ความยากลำบากของผู้อื่น
แววตาของฉินเลี่ยมีความประหม่าและการสะกดกลั้นอยู่ร่วมกัน
สวี่เยียนมองตอบเขา คิ้วเรียวขมวดมุ่นเล็กน้อย
ครู่หนึ่ง จึงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ไม่เป็นไร”
เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่เยียน มือของฉินเลี่ยที่โอบรอบเอวของเธอกลับไม่คลายออก ซ้ำยังกระชับแน่นขึ้น
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ ทั้งสองคนยืนคุมเชิงกันอยู่อย่างนั้นนานกว่าสิบวินาที
ในที่สุดก็เป็นเสียงเรียก ‘พี่สาม’ จากคนด้านข้าง ที่ช่วยทำลายภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกระหว่างทั้งสองคนลง
“ยืนให้มั่น”
ฉินเลี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ มือที่วางอยู่บนเอวของสวี่เยียนค่อย ๆ คลายออก
พูดจบ เขาก็ก้าวเท้าเดินไปหาตำรวจที่อยู่ด้านข้าง เพิ่งก้าวไปได้สองก้าว ด้านหลังก็ดังแว่วเสียงกล่าวขอบคุณของสวี่เยียน “ขอบคุณประธานฉิน”