ตอนที่ 59 หมาป่าตาขาว

ตอนที่ 59 หมาป่าตาขาว

เมื่อเอ่ยถึงฉินเลี่ย สีหน้าของสวี่เยียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ไม่รอให้เธอได้ทำปฏิกิริยาอันใด สวีรุ่ยที่โน้มตัวเข้ามาก็ค่อย ๆ เอนกายกลับไปพิงกับเบาะผู้โดยสารอย่างเอื่อยเฉื่อย

สวี่เยียนเอียงศีรษะมองเธอ ถามตรง ๆ “อาจารย์สวีรู้จักฉินเลี่ยด้วยหรือ”

สวีรุ่ยยื่นมือไปคาดเข็มขัดนิรภัย พลางมองไปยังสวี่เยียนแล้วกะพริบตา “รู้จักสิ พวกเราสองคนน่ะนะ...”

สวีรุ่ยจงใจกล่าวให้ดูคลุมเครือ เพื่อสังเกตสีหน้าของสวี่เยียน

ทว่าบนใบหน้าของสวี่เยียนกลับสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น มองไม่ออกถึงความไม่พอใจแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นเช่นนั้น สวีรุ่ยก็เบะปาก “น่าเบื่อจริง”