ตอนที่ 54 หวั่นไหวไม่รู้ตัว

ตอนที่ 54 หวั่นไหวไม่รู้ตัว

สิ้นเสียงของสวี่เยียน ฝีเท้าของฉินเลี่ยก็หยุดชะงัก

คนหนึ่งเงยหน้า อีกคนก้มลง สบตากันจนบรรยากาศพลันแข็งค้าง

ผ่านไปครู่ใหญ่ ฉินเลี่ยก็ยิ้มออกมาฉับพลัน ก่อนคลายมือที่อุ้มสวี่เยียนออก

สวี่เยียนยืนอยู่บนพื้น เม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก้มตัวลงจัดชายกระโปรง

ฉินเลี่ยก้มมองเธอ ภาพที่ปรากฏแก่สายตาก็คือเอวคอดกิ่วอันบอบบางที่ขยับไหว

แววตาของฉินเลี่ยหม่นลงเล็กน้อย ก่อนเบนสายตาไปทางอื่น

ไม่กี่วินาทีต่อมา สวี่เยียนก็ยืดตัวตรง ไม่เอ่ยคำใด หมุนตัวเดินขึ้นชั้นบน

ฉินเลี่ยยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ร่างพิงราวบันไดเล็กน้อย ยื่นมือล้วงหากล่องบุหรี่ในกระเป๋า

ปลายนิ้วเพิ่งแตะถูกขอบกล่องบุหรี่ สวี่เยียนก็หันกลับมาฉับพลัน “ฉินเลี่ย”