ตอนที่ 47 ช่างบังเอิญขนาดนี้

ตอนที่ 47 ช่างบังเอิญขนาดนี้

เมื่อเห็นข้อความสองข้อความนี้ สวี่เยียนอดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง

โดยเฉพาะหลังจากเห็นคนที่ส่งข้อความมา ก้นบึ้งของแววตาก็ยิ่งพาดผ่านความรังเกียจออกมาวูบหนึ่ง

คนที่ส่งข้อความมาคือเฉียวหงอี้

หมดสิ้นเรี่ยวแรงจะแผลงฤทธิ์

สำนวนโบราณว่าไว้ได้ดี ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร แต่คำพูดนี้ก็ดูจะดาษดื่นเกินไปหน่อย

การที่ศัตรูของศัตรูจะกลายมาเป็นมิตรได้นั้น ย่อมต้องเป็นเพราะอีกฝ่ายยังมีข้อดีที่พอจะนำมาใช้ประโยชน์ได้บ้าง

ทว่ากับหนูในท่อระบายน้ำ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ไม่อาจร่วมทางด้วยได้

ปลายนิ้วของสวี่เยียนเลื่อนผ่านหน้าจอ เตรียมจะกดลบ แต่นึกอะไรขึ้นมาได้ นิ้วมืองอเข้าหากันเล็กน้อย จึงยกเลิกการลบ แล้วเปลี่ยนเป็นส่งภาพหน้าจอไปให้สวี่จิ้งแทน

ทางฝั่งสวี่จิ้งตอบกลับมาในทันที : ?